Ik geef graag een inkijkje in mijn praktijk: wat voor zaken komen er voorbij? Dit keer een rechtszaak over een koopovereenkomst, waarbij ik de verkoper in het verhaal bijstond. De casus heb ik enigszins aangepast, maar de juridische vraag komt op hetzelfde neer. 

 

Er komt een klant in de winkel

Wat was er aan de hand? Op dinsdag belt de klant met de winkel met de vraag of hij de volgende dag in de showroom kan komen kijken. Hij heeft op de website van de winkel een bank gezien en wil graag in de winkel komen kijken welke kleur en afmeting zijn voorkeur heeft. En zo geschiedde, de klant komt langs in de winkel, kiest de kleur en de afmeting en de verkoper geeft de prijs voor de betreffende bank. 

 

De prijs is akkoord voor de klant. De verkoper zet de gegevens op papier: het type van de bank, de kleur, de afmeting en de prijs. Het document heeft de titel "factuur". De klant ondertekent "voor akkoord". De klant vertrekt. 

 

"Dit heb ik niet bedoeld"

Een tijd later, als de factuur nog niet is betaald, neemt de verkoper contact op met de klant. Het antwoord van de klant verbaast de verkoper: "het was niet mijn bedoeling om de bestelling te plaatsen". De klant meent dat het document enkel een prijsopgave was en dat hij zijn definitieve akkoord op een later moment zou kunnen doorgeven. De reden? De klant moest nog uitzoeken of de bank wel door de deur zou passen. 

 

De rechter gaat hier niet in mee. Het document heeft de titel "factuur" en is voor akkoord ondertekend door de klant. De omschrijving van het product op de factuur is duidelijk. De rechter oordeelt: 

Het ligt niet voor de hand dat de koper een document met de titel "factuur" ondertekent terwijl daar voor hem geen enkele verplichting aan verbonden is. 

 

Heeft de klant een voorbehoud gemaakt?

Conclusie: de koopovereenkomst is tot stand gekomen. Vervolgens doet de vraag zich voor of de klant dan een voorbehoud heeft gemaakt: hebben partijen afgesproken dat de klant onder de koop uit kan als blijkt dat de bank inderdaad niet door de deur past? 

 

De rechter is hier kort over: de koper heeft niet kunnen bewijzen dat hij dat voorbehoud heeft gemaakt bij de koop. Maar áls hier al sprake van zou zijn, dan is het aan de koper om aan te tonen dat de bank inderdaad niet door de deur past. Ook dat heeft de koper niet kunnen bewijzen. Met andere woorden, afspraak is afspraak. 

 

Hoe loopt dit af?

Afspraak is afspraak, de rechter oordeelt dat de koper de factuur alsnog moet betalen. De koper draait ook op voor (een gedeelte van) de kosten van de procedure. De bank? Die wordt door de verkoper geleverd nadat is betaald. 

 

Mijn advies is duidelijk, lees goed voor het ondertekenen van een document. Wil je aanvullende afspraken maken, bijvoorbeeld een voorbehoud? Zet dit dan op papier! In deze zaak speelde ook mee dat de koper weigerde in gesprek te gaan over een oplossing. In sommige gevallen kan en rechtszaak worden voorkomen door te zoeken naar een oplossing. Als een van partijen dit weigert, dat zal een rechter moeten beslissen in de zaak.