Wat was er aan de hand?

Een werknemer was in dienst bij Securitas en werkte als tramconducteur bij de RET. de samenwerking tussen de tramconducteur en de RET verliep al langere tijd stroef. De werkgever was niet te spreken over het gedrag en de houding van de tramconducteur en gaf hem een laatste waarschuwing. 

Kort na deze waarschuwing meldde de tramconducteur zich ziek. Hij gaf aan bijna niet meer te kunnen. Hij zou niet in staat zijn om te praten, normaal te functioneren of auto te rijden. Op enig moment heeft een collega van de tramconducteur hem op de markt gezien, waarbij het leek alsof de tramconducteur niets mankeerde. Werkgever Securitas stelde een onderzoek in en liet de werknemer volgen. Wat bleek? De tramconducteur bleek meer te kunnen dan wat hij de werkgever had geschetst. De werknemer had tegen de werkgever én de bedrijfsarts gelogen over zijn medische beperkingen. 

 

Naar aanleiding van het onderzoek heeft Securitas de tramconducteur op staande voet ontslagen. 

 

Terecht?

Nee, zo vindt de kantonrechter. De kantonrechter heeft er begrip voor dat de werkgever zich bedrogen voelt, maar ontslag op staande voet gaat te ver. De werkgever had in dit geval bij het UWV een deskundigenoordeel kunnen aanvragen over de vraag in hoeverre de werknemer arbeidsongeschikt is en of de werknemer voldoende meewerkt aan de re-integratie. Een andere optie was een loonstop.

Ontslag op staande voet? Dat was in dit geval een brug te ver.

 

Het gevolg?

De kantonrechter komt dan ook tot de conclusie dat het ontslag op staande voet ten onrechte is gegeven. Het gevolg daarvan is dat de arbeidsovereenkomst niet is geëindigd en het salaris over die periode alsnog moet betalen.

Wel oordeelt de kantonrechter dat een samenwerking tussen Securitas en de tramconducteur niet meer voor de hand ligt. Het vertrouwen van Securitas in de tramconducteur is verdwenen. De werknemer heeft gelogen over zijn medische beperkingen én heeft vlak voor het moment dat hij ziek werd een laatste officiële waarschuwing gekregen. De kantonrechter ontbindt de arbeidsovereenkomst, waarbij de werknemer wel recht heeft op de transitievergoeding. 

 

Een dure les!

De kantonrechter oordeelt dat de werkgever de werknemer niet zo maar op staande voet had mogen ontslaan. De werkgever moet dan ook het salaris vanaf het ontslag op staande voet tot aan het moment dat de kantonrechter de arbeidsovereenkomst ontbindt - zo'n 7 maanden - én de transitievergoeding aan de werknemer betalen. 

Mijn advies voor een werkgever? Tel tot 10. Blijf rustig, schakel een jurist in en zorg dat je de goede stappen neemt. Soms is de conclusie dat ontslag op staande voet noodzakelijk is, maar vaak is er een andere weg, bijvoorbeeld door een ontbindingsprocedure bij de kantonrechter de starten.